کاغذسازی یک صنعت تولیدی سنتی با سرمایه فشرده است. کیفیت محصولات آن و صنعتگری خودش پایه و اساس بقا است. گسترش ظرفیت تولید و افزایش سهم بازار به مراتب بالاتر از رقبا، نیروهای محرکه اصلی برای توسعه سریع آن هستند. اما امروز بازار، محیط اطراف و مصرف کنندگان تغییر کرده اند. روش سنتی اشغال بازار با ظرفیت تولید و بازار نیز با رقابت شدیدتر مواجه شده است. با این حال، برای خود کاغذ، منابع یا مواد اولیه کاغذ سازی همیشه صنعت هستند. مهم ترین عامل در توسعه است.
تنها آن دسته از شرکت هایی که برای کنترل کانال های مواد اولیه بالادست حرکت می کنند در حالی که فعالانه در حال گسترش برای افزایش سهم بازار و هدایت قیمت هستند، می توانند به سود هایی دست یابند که از میانگین صنعت تجاوز می کند. علاوه بر این، بنگاه های کاغذ سازی نیز باید به طور فعال با توجه به خواسته های فزاینده مشتریان برای اوراق مختلف، محصولات مورد نیاز بازار را به طور فعال گسترش دهند. اصل کلی باید گسترش از دارایی های سنگین به دارایی های سبک باشد. این است که به سادگی برای ادامه به گسترش مقیاس درجه کاغذ خاص. برخی از سرنخ ها را می توان در مقایسه با شیوه های برخی از شرکت های با بودجه خارجی مانند استورا انسو و UPM دید. بر اساس این منطق، ما نسبت به ساخت منابع زمین جنگلی در آسیای جنوب شرقی و سان کاغذ که فعالانه به توسعه ای متفاوت مشغول است، با مشاهده شرکت های کاغذی داخلی خوشبین هستیم.
